"Carpe diem - Άδραξε τη μέρα" , 23 BC by Latin poet Horace

Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Τρίτος χρόνος μαζί σου!!!

Αγαπημένο, γλυκό και σκανταλιάρικο πλασματάκι μου,
μπορεί να μην κρατάω για πολλά πράγματα ένα πρόγραμμα στη ζωή μου, αλλά οι αναρτήσεις που γράφω για σένα, θα φροντίζω να είναι εδώ κάθε χρόνο! Είτε έχω να γράψω λίγα, είτε πολλά, πάντα θα γράφω για σένα, διότι σε αγαπώ με όλη μου την καρδιά!
Αυτός ο τρίτος χρόνος μαζί σου ήταν απολαυστικός, αν και δεν είχα τον χρόνο να σε χαρώ όπως τους προηγούμενους.. Η ζωή εξελίσσεται, οι αποστάσεις δεν βοηθούν και τα τηλέφωνα δεν είναι, ακόμα, η μεγαλύτερη σου αγάπη! Ωστόσο, έχεις ξεκινήσει να μιλάς, να τραγουδάς, να κάνεις σκανταλιές και να ορίζεις το χώρο σου πάνω στη Γη.
Είσαι ένα λαμπρό παιδί, με γαλήνιο βλέμμα και χαίρομαι που λαμβάνεις τόση αγάπη καθημερινά, διότι θα έχεις να δώσεις πολλά μεγαλώνοντας!
Παρόλο που είσαι τόσο μικρούλα, πολλές φορές με ανησυχεί αυτή η ανεξαρτησία σου ότι μπορείς να τα κάνεις όλα.
Ανυπομονώ γι αυτό το νέο γενέθλιο έτος με λαχτάρα!
Σ’αγαπώ από εδώ ως το φεγγάρι και πίσω!

Με ανιδιοτελή και παντοτινή αγάπη,

Η νονά σου      

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Οι οδύσσειες του μυαλού..

Θαρρώ έχει την ιδιαιτερότητα του να βρίσκεις πρώτα τον τίτλο και μετά να ψάχνεις τις λέξεις, εκείνες τις λέξεις που θα εντυπωσιάσουν το είναι της ψυχής σου. Ποιος νάρκισσος άνεμος να πνέει και απόψε στο μυαλό μου; Μάλλον ξεχνάει πως η ομορφιά της ψυχής είναι ανέγγιχτη, σχεδόν από τα πάντα…


Πηγή
Σκέφτομαι από καιρό τις οδύσσειες του μυαλού και υπάρχουν στιγμές που τις ξεχνάω, αφού όποτε θέλουν παίρνουν μορφή και όποτε το επιθυμούν φεύγουν. Τις έχω κάνει τόσο χώρο μέσα μου που έχουν λάβει ξεχωριστή θέση τώρα πια. Πηγαίνουμε μαζί σε φουρτουνιασμένες θάλασσες, με περπατούν σε μοναχικά σοκάκια, ενίοτε μου δείχνουν τον κόσμο και έπειτα με αφήνουν μόνη σε άδειες παραλίες, σε κλειστούς χώρους και πολλές φορές μέσα στον κόσμο… Dεν είναι υπό την κυριαρχία μου, είμαι απλά η μαριονέτα τους…

~Αφιερωμένο σε μια ψυχή που έφυγε νωρίς και είχα την τιμή να γνωρίσω μέσω του blogging...~

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Ακόμα μια χρονιά μας αποχαιρετά...


Image may contain: outdoor

Είδα αυτή την εικόνα και καθώς πλησιάζει ακόμα ένας χρόνος στο τέλος του, 
συνερίζομαι το ερώτημα της..
"Πόσα αλλάζουν σε έναν χρόνο;"
Η γνωστή δική μου απάντηση είναι εξαρτάται..
Η δική σου;  

Ήθελα πολλά να γράψω γι' αυτό τον χρόνο που φεύγει,
μα κατέληξα πως ήδη έφυγε
και πως μου μένει ξανά το σήμερα και το αύριο..
Απολογισμοί... και φέτος...

Οπότε...

Εύχομαι η νέα χρονιά,
να σε βρίσκει με υγεία,
πολλά χαμόγελα,
αγάπη,
ευτυχία,
όνειρα και επιθυμίες,
οράματα, 
δημιουργίες
και προσευχή..
Υπάρχει τόσος κόσμος που έχει ανάγκη τη δική σου σκέψη και αγάπη..


Μακάρι η τελευταία μέρα του χρόνου 
Αποτέλεσμα εικόνας για last day of the year
να είναι όπως την ονειρεύτηκες...

~Καληνύχτα κόσμε~

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Μια ανάσα...

Κατεβαίνεις τα ίδια σκαλιά,
αγέρωχη όπως κάθε νυχτιά,
με φόντο την ζοφερή ερημιά,
παίρνεις μια ανάσα βαθιά.

Ξένη περπατάς στο δρόμο που έχεις μπροστά,
μα εγώ σε γνωρίζω, περπάτησα μαζί σου σε μια ακροθαλασσιά.
Το βλέμμα σου πλανάται  σε μέρη γνωστά,
Είναι, αναρωτιέσαι, τόσο σημαντικά;

Πηγή
Πηγή

Δεύτερη ανάσα και ο δρόμος σε προχωρά,
τα σοκάκια μυρίζουν όπως  παλιά.
Είναι βέβαιο πως σου λείπει
εκείνη η αξέχαστη αγκαλιά.
Όμως με μέλλον αβέβαιο,
ποιος πηγαίνει μπροστά;

Μεγάλη ανάσα,  ακόμα πιο βαθιά,
λυπάμαι που πέρασε ο χρόνος σου αμυδρά.  

Αποτέλεσμα εικόνας για a girl is walking painting
Πηγή

~Καλό Δεκέμβρη!~