27ο Συμπόσιο Ποίησης by Airis...

 Το 27ο Συμπόσιο Ποίησης είχε τη λέξη Σπίτι (ή σπιτικός/ή/ό, ή εστία) .. μια υπέροχη λέξη που τις περισσότερες φορές μας φέρνει στο μυαλό υπέροχες αναμνήσεις.. ολοκληρώθηκε με μεγάλη γιορτή και επισημότητα, όπως πάντα, από την αγαπημένη μας οικοδέσποινα Αριστέα του blog "Η ζωή είναι ωραία".

Χάρηκα όσο δεν λέγεται που έλαβα μέρος μ' ένα ποίημα ρένγκα, μέσα σε τόσο ξεχωριστές συμμετοχές.. Όλες οι συμμετοχές υπάρχουν στο blog της Αριστέας μας με το πρώτο μέρος να είναι εδώ. 

Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου όσους διάβασαν και είπαν ένα καλό λόγο για το ποίημα μου.

Πολλά συγχαρητήρια στη νικήτρια Maria Kanellaki,  καθώς και στους υπόλοιπους συμμετέχοντες, όπως και στην Αριστέα μας που μας έκανε ένα τόσο όμορφο δώρο στο κλείσιμο της χρονιάς που μας πέρασε!

 Η δική μου συμμετοχή γι΄αυτή τη φορά ήταν η εξής:

 

 Μια ζωή μαζί σου

Το σπιτικό μου

είσαι εσύ για μένα

μικρή όαση

Βρισκόμαστε αγκαλιά

και έτσι πετώ ψηλά.

Η εστία μου

είσαι εσύ για πάντα

έρωτας βαθύς.

Τα βράδια που σε κοιτώ

βρίσκω τον παράδεισο.

~Εύχομαι να περάσατε καλά τις γιορτινές μέρες! Ευτυχισμένος ο νέος χρόνος με υγεία..~

Υ.Γ. Till next Symposium... cheers and a happy new year guys!  

Έβδομος χρόνος μαζί σου!!!

 Τρυφερό, υπέροχο, πολύτιμο και λαμπρό πλασματάκι της καρδιάς μου,

διανύουμε ακόμη έναν χρόνο παρέα και πραγματικά εύχομαι ο Θεός να μας δώσει πολλά πολλά χρόνια με υγεία, αστείρευτες στιγμές χαράς και αγάπης.

Ήταν κάπως δύσκολη η φετινή χρονιά και παρά το γεγονός πως δεν σε βλέπω όσο θα το ήθελα λόγω της κατάστασης με τον «κορώνα», μου λείπεις και σε σκέφτομαι καθημερινά!

Θέλω να ξέρεις πως χαίρομαι που υπάρχεις εσύ μέσα στον κόσμο, διότι η σκέψη σου κάνει και μόνο καταφέρνει να κάνει τον κόσμο μου πιο όμορφο..

Έχω παρατηρήσει από τις φωτογραφίες πως μεγάλωσες και θαυμάζω τον αγώνα σου στο σχολείο. Είσαι πρώτη δημοτικού και παρά τις δυσκολίες με την παύση των μαθημάτων και την καθημερινή χρήση της μάσκας, προχωράς και μαθαίνεις με γρήγορους ρυθμούς λόγω της βοήθειας και των γονιών σου..

Ξέρεις.. ανυπομονώ να δω ένα γραπτό σου, μία ιστορία σου και γενικά τις σκέψεις σου γραμμένες στο χαρτί!!!

Ελπίζω να ανταμώσουμε σύντομα και να μου περιγράψεις όλες τις νέες σου εμπειρίες!!

Σε θαυμάζω για όλα όσα εκπέμπεις και δέομαι, γλυκά μου μάτια, να καταφέρεις όλα αυτά που επιθυμεί η καρδούλα σου!!
Σ ‘αγαπώ από δω έως το φεγγάρι και πίσω!!!  

Με ανιδιοτελή αγάπη,

Η νονά σου

Υ.Γ. Μην ξεχνάς, όπως είπε και ο σπουδαίος Βίκτωρ Ουγκώ, Γάλλος συγγραφεύς, να αλλάζεις απόψεις, αλλά να κρατάς τις αρχές σου. Να αλλάζεις τα φύλλα, αλλά να κρατάς άθικτες τις ρίζες!

 

26ο Συμπόσιο Ποίησης by Airis...

Το 26ο Συμπόσιο Ποίησης είχε τη φράση Έρημη Πόλη .. μια φράση βγαλμένη από αυτή την δύσκολη περίοδο που βιώνουμε όλοι.. ολοκληρώθηκε με μεγάλη γιορτή και επισημότητα, όπως πάντα, από την αγαπημένη μας οικοδέσποινα Αριστέα του blog "Η ζωή είναι ωραία".

Χάρηκα όσο δεν λέγεται που κατάφερα να λάβω μέρος μ' ένα ποίημα σε ελεύθερη γραφή.. Όλες οι συμμετοχές υπάρχουν στο blog της Αριστέας μας με το πρώτο μέρος να είναι εδώ. 

Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου όλα τα παιδιά που ψήφισαν το ποίημα μου. Όπως πάντα, με ενθουσιάζει να αγγίζει η γραφή μου άλλους ανθρώπους, και πόσο μάλιστα όταν βρίσκεται ανάμεσα σε τόσο υπέροχες και αξιόλογες συμμετοχές..  

Πολλά συγχαρητήρια στις νικήτριες Χριστίνα/Butterfly και Κική Κωνσταντίνου,  καθώς και στους υπόλοιπους συμμετέχοντες, όπως και στην Αριστέα μας που μας έκανε ένα τόσο όμορφο δώρο στο κλείσιμο της φετινής χρονιάς!

 Η δική μου συμμετοχή ήταν:

Hovering over the Silent City by Lokanath Pradhan

 

Μια πολιτεία έρημη

Στην ερημιά της νύχτας,

ένας περαστικός ποιητής έγραψε:

«Η πόλη ετούτη είν’ ζωντανή!»

Κανείς άνθρωπος δεν έδωσε σημασία,

όλοι τους περαστικοί,

μ’ ένα κινητό στο χέρι,

απελπισμένοι,

αναζητώντας βράδυ-πρωί,

ποιος ξέρει τι,

φορώντας μάσκες μέσα στο κρύο,

είτε με λιακάδα, είτε με βροχή,

τα τζάμια τους θολά κάθε στιγμή,

εκείνα των ματιών τους,

μα και τ’ άλλα της ψυχής τους.

Μονάχα εκείνο το μικρό παιδί αποκρίθηκε,

βγαλμένο από μια κούτα στη μέση της πλατείας

που ήταν μόνο του στη ζωή.

«Η πόλη ετούτη είν’ έρημη!

και ξέρεις γιατί;

Γιατί κανείς ποτέ δεν θέλησε

πραγματικά ελεύθερος να ζει!»

 

~Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα! Ευτυχισμένος ο νέος χρόνος με υγεία..~

Υ.Γ. Till next Symposium... cheers and a happy new year guys!

Έκτος χρόνος μαζί σου!!!

Αγαπημένο, πολύτιμο και υπέροχο πλασματάκι της καρδιάς μου,

διανύουμε αισίως τον έκτο χρόνο παρέα και εύχομαι ο Θεός να μας δώσει πολλά χρόνια ακόμη για να ζήσουμε πολλές όμορφες στιγμές μαζί! 
Μεγαλώνεις, μεγαλώνω και αυτός ο όμορφος πνευματικός δεσμός που μας ενώνει, δίνει πνοή στα χρόνια μου και γι'αυτό σε υπερευχαριστώ ! 
Είναι απίστευτη η αγάπη που λαμβάνεις από ένα παιδί, ακόμη και αν αυτό το μικρό παιδί περιμένει και ζητάει χιλιάδες πράγματα από εσένα.. η αγάπη που λαμβάνεις είναι τόσο σπουδαία και απερίγραπτη που νομίζω πως ποτέ δεν θα μπορέσω να βρω τις κατάλληλες λέξεις για να την εξηγήσω σε κάποιον!  
Σε θαυμάζω, μάτια μου, είσαι σπουδαίο πλασματάκι και μπορείς να καταφέρεις όλα όσα επιθυμεί και θα επιθυμεί η καρδούλα σου!
Σ'αγαπώ παντοτινά και άπειρα,

Με ανιδιοτελή αγάπη,

Η νονά σου

Υ.Γ. Να μην ξεχάσεις ποτέ πως η αγάπη δεν είναι μονάχα μια λέξη… είναι αγκαλιά, ασφάλεια και ηρεμία!

Κάπου στο διαδίκτυο..