Εγώ και εσύ.. ακούγεται τρελό..

Νομίζω πως είμαστε και οι δύο τρελοί.. ναι τρελοί.. Εγώ που πίστεψα πως έχω μια θέση στη ζωή σου και εσύ παρομοίως, πίστεψες πως έχεις μια θέση στη δική μου.. Γιατί με κοιτάς με αυτά τα μάτια σου, τι απορείς; Έτσι δεν είναι.. είμαστε τρελοί, θέλουμε να γίνει το αυτονόητα ακατόρθωτο.. να 'ρθουμε κοντά.. μα πόσο κοντά; Εγώ έχω ξεγράψει τη ζωή μου.. δυο χρόνια πριν.. έχω ξεγράψει τα πάντα, το μόνο που μου απέμεινε είναι ο λόγος, η γραφή.. Ψέματα, δεν ξέγραψα τη ζωή μου αλλά την επαφή.. Και τώρα ήρθες εσύ.. εσύ, αχ! εσύ.. και μόνο που αναφέρω το όνομα σου η ανάσα μου κόβεται, η καρδιά μου με γρατζουνάει.. με πονάει γιατί δεν θα σε έχω.. Μα είναι τόσο μάταιο ψυχή μου να ελπίζω σε ένα δικό μας αύριο, είναι τόσο απίστευτα μελό να πιστεύω πως θα υπάρχει το εγώ και εσύ..

Μουσική

Είναι τόσο συναρπαστική η σχέση που έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι με τη μουσική, τη μελωδία..
Ένα τραγούδι μπορεί να σου αλλάξει τη διάθεση, να σου την ανεβάσει ή να σου την ρίξει..
Βέβαια, τα πάντα έχουν να κάνουν με τη σύνδεση.. Μερικές φορές ερωτευόμαστε και ένα κομμάτι ηχεί δίπλα..αυτό το κομμάτι, όπου και αν το ξανακούσουμε πάντα θα μας θυμίζει ένα άτομο και μια συγκεκριμένη στιγμή..

Εγώ αυτό το τραγούδι το συνδύασα με την ταινία.. η στιγμή στην ταινία ήταν πολύ συγκινητική.. Στο σημείο που όλα ήταν τέλεια, τα παιδιά στην αρχή της ζωής τους, επέρχεται η φράση "θα πεθάνω σύντομα, και αυτό δε μπορεί να αλλάξει με καμία δύναμη"..Πως μπορείς να αλλάξεις το αναμενόμενο? Δε μπορείς.. Με τη καρδιά όμως να περιμένεις ένα τέτοιου είδους αναμενόμενο? Πραγματικά δε ξέρω.. δε μένει καρδιά να σκεφτείς σε αυτά τα θέματα.. μόνο πόνος μένει, επειδή δε μπορείς να αλλάξεις τις καταστάσεις και να έχεις το άτομο που αγαπάς για πάντα..

Άλλοι έχουν την ευκαιρία αυτή, να έχουν έναν άνθρωπο δίπλα τους για πάντα και την πετάν τόσο εύκολα και άχαρα.. Και άλλοι, δε την έχουν, αγωνίζονται να την κρατήσουν αλλά δεν είναι στο χέρι τους και όταν το συνειδητοποιούν είναι αργά.. γιατί μετά πρέπει να αντεπεξέλθουν σε πιο βαθύ επίπεδο..

Τι σου είναι ο άνθρωπος.. άμυαλος τελικά..

Ξεκίνησα με τη μουσική και κατέληξα σε κάτι εντελώς άσχετο..

Καληνύχτα

Μοναχική Πρωτομαγιά

Τελικά σχεδόν πάντα είναι αργά.. θέλουμε να κάνουμε κάτι, το προσχεδιάζουμε, το μελετάμε επί αιώνες.. κτλ κτλ.. και όταν το κάνουμε πραγματικότητα, καταλήγει να είναι αργά ή διαφορετικό..

Έτσι είναι και η μοναχική μου φετινή πρωτομαγιά.. γεμάτη σχέδια να είναι μοναχική, αλλά τελικά με πολύ κόσμο τριγύρω μου. Νιώθω σαν να έχασα μια σημαντική μέρα και ένα σημαντικό σχέδιο..
Προγραμμάτιζα να πάω βόλτα μόνη μου στη θάλασσα.. πόσο μου αρέσει η θάλασσα, και πόση ανάγκη το είχα..

Εν όψη εξέτασης, πραγματικά.. δε ξέρω πως να λειτουργήσω.. βαριέμαι να διαβάσω, και έχω ένα συναίσθημα παράξενο.. Η θάλασσα θα βοηθούσε! Ξέρεις, λίγες μέρες πριν από τις εξετάσεις.. πολλοί άνθρωποι νιώθουν απροετοίμαστοι και ότι δεν έκαναν όσα χρειαζόταν να κάνουν για να επιτύχουν.. και παρά την αισιόδοξη σκέψη τους.. υπάρχει μια απαισιόδοξη που βγαίνει στην επιφάνεια την τελευταία στιγμή.. Έτσι είμαι και εγώ.. θετική σκέψη, ψυχραιμία.. αλλά έχω και να αντιμετωπίσω ένα συναίσθημα μη αισιοδοξίας.. Ας ελπίσω και αυτή τη φορά, να κερδίσω εγώ..

Καλή τύχη σε όλους τους εξεταζόμενους!! What about now??.. eventually, we will win!

Don't Speak

Σήμερα διάβασα κάτι ξεχωριστό.. ξεχωριστό για την ύπαρξη μου, αφού μια ζωή αυτό έψαχνα..
"A real friend is one who walks in when the rest of the world walks out."

Θυμάμαι από παιδί, ήθελα να βρω κάποιον ξεχωριστό.. ξεχωριστό φίλο, με όλη τη σημασία της έννοιας..
Μεγαλώνοντας κατάλαβα πως αυτό θα ήταν δύσκολο.. Οι απαιτήσεις μου και ο τρόπος που βλέπω και επεξεργάζομαι οτιδήποτε είναι τριγύρω μου έκανε αυτό το φίλο δυσεύρετο.. Φυσικά και έχω φίλους, ανθρώπους που με εμπιστεύονται και με αγαπάνε γι αυτό που είμαι, που με στηρίζουν χωρίς ουσιαστικό αντάλλαγμα..
Αλλά το σχέδιο του φίλου στο μυαλό μου ποτέ δε το είχα στη ζωή μου.. και πραγματικά έχω πάψει να ελπίζω πως θα ρθει..
Όλοι είμαστε άνθρωποι και μερικές φορές σπάμε.. αλλάζουμε.. εξελισσόμαστε.. μεγαλώνουμε.. οπότε πως να είμαστε για πάντα φίλοι και να πληρούμε αυτό που ο κάθε άλλος σχεδιάζει και σκέφτεται στο μυαλό του για μας?

Ωστόσο.. η φιλία πάντα θα παραμένει κάτι ξεχωριστό στη ζωή μου.. ακόμα και αν λίγοι έφτασαν περίπου το πλάνο..

Αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους φίλους που ήρθαν.. έφυγαν.. ξαναήρθαν.. και έφυγαν πάλι..
αλλά κατάφεραν να διατηρήσουν τον τίτλο φίλος! (Αυτό είναι το πιο σημαντικό..)